|
کوبا کشوریست که مطالعه سیر جامعه آن جالب و خواندنیست.
این کشور تا سال 1898 مستعمره اسپانیا بود .در این سال یک انقلاب لیبرال-بورژوازی وضعیت را عوض کرد ,اما اینبارکوبا به یک کشور نیمه مستعمره و وابسته به آمریکا تبدیل شد تا در سال 1958 با یک انقلاب سوسیالیستی به رهبری فیدل کاسترو مستقل شود.
ژان پل سارتر فیلسوف ,متفکر و نویسنده فرانسوی واز بزرگان فلسفه اگزیستانسیالیسم در سال 1960 سفری به این جزیره داشت که نتیجه آن این کتاب میباشد. سارتر در این کتاب با شرح اوضاع ملت و جامعه کوبا بعد از انقلاب شروع میکند (البته این مطالب مربوط به دو سال بعد از انقلاب است و بعدها تغییر زیادی کرد)
او در این کتاب شیوه استعمارگری نهانی آمریکا در کوبا(تک محصولی کردن,وابسته کردن ,مبارزه با صنعتی شدن,حمایت از ملاکین و دیکتاتور ها و...),نوع و نحوه وقوع انقلابهای کوبا (به خصوص دومی),منش و اندیشه های رهبران این انقلابها , روش حکومتشان و خوصوصیت فکری مردم و طبقات مختلف آنها در آن زمان رابیان و تحلیل میکند.
نویسنده از دیدار های خود با انقلابیون از جمله ارنستو چه گوارا و یا منازعات و مذاکرات سران گروههای انقلابی , از جمله ریشوهای فیدلی و گروه "ج7-26"(سازمان مقاومت زیر زمینی شهرها) که نماینده دو طبقه متفاوت هستند میگوید و نقش و وظایشان , ویژگی و نوع فکرشان و کارهایشان را قبل وبعداز انقلاب شرح میدهد.
این کتاب ابتدا با عنوان "تند باد بر شکر" که کنایه از آمریکا و کوبا ویا هجوم گروه ریشوها بر کشتزارهای نیشکر است در روزنامه "فرانس سوار" و کمابیش مقارن با همان روزها به نام "جنگ شکر در کوبا" در روزنامه کیهان منتشر شد.

منبع عکس:roberthonn.mihanblog.com
|